Dualar

Dua, kulun Rabbiyle konuşmasıdır. İbadetlerin özü sayılmış, "Bana dua edin, size karşılık vereyim" buyrulmuştur. İnsanın acizliğini kabul edip her şeye gücü yetene yönelmesi, kulluğun en açık ifadesidir. Bu yüzden dua, yalnızca darda kalındığında başvurulan bir çare değil, hayatın her anına yayılan bir hâl olmalıdır. Bu bölümde günlük hayatın içinden dualar bir arada bulunuyor: sabah kalkarken ve yatarken okunanlar, yemekten önce ve sonra getirilenler, evden çıkarken, yolculuğa başlarken, hastalık ve sıkıntı anlarında okunan dualar. Peygamber Efendimiz'den, ashab-ı kiramdan ve İslâm büyüklerinden nakledilen niyazlar da burada yer alıyor. Her duanın Arapça metni harekeleriyle verilmiş, Latin harfleriyle okunuşu yazılmış, Türkçe anlamı açıklanmış ve hangi kaynakta geçtiği belirtilmiştir. Arapça okuyamayanlar okunuş bölümünden takip edebilir. Duanın kabulü için birkaç şart sayılmıştır: helal lokma, ihlâs, kalbin hazır olması ve acele etmemek. Karşılığın hemen görünmemesi, duanın kabul edilmediği anlamına gelmez. Bazen istenen verilir, bazen daha hayırlısı verilir, bazen de ahirete saklanır.