Âdiyât Sûresi

وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحࣰ ا ﴿١﴾

Vel adiyati dabha

“And olsun Allah yolunda koştukça koşanlara”

فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحࣰ ا ﴿٢﴾

Fel muriyati kadha

“And olsun kıvılcımlar saçanlara”

فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحࣰ ا ﴿٣﴾

Fel muğırati subha

“Sabah sabah akına çıkanlara”

فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعࣰ ا ﴿٤﴾

Fe eserne bihı nak´a

“Ve tozu dumana katanlara”

فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا ﴿٥﴾

Fe vesatne bihı cem´a

“Düşman topluluğunun içine dalanlara ki”

إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودࣱ‏ ﴿٦﴾

İnnelinsane li rabbihı le kenud

“İnsan gerçekten Rabbine karşı pek nankördür”

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدࣱ‏ ﴿٧﴾

Ve innehu ala zalike le şehıd

“Doğrusu kendisi de bunların hepsine şahittir”

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَيۡرِ لَشَدِيدٌ ﴿٨﴾

Ve innehu li hubbil hayri le şedıd

“Gerçekten mala da pek düşkündür”

۞أَفَلَا يَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِي ٱلۡقُبُورِ ﴿٩﴾

E fe la ya´lemü iza bu´sira ma fil kubur

“İnsan, kabirlerde bulunanların çıkarılacağı ve kalblerde olanların ortaya konulacağı bir zamanın geleceğini bilmez mi”

وَحُصِّلَ مَا فِي ٱلصُّدُورِ ﴿١٠﴾

Ve hussıle ma fis sudur

“İnsan, kabirlerde bulunanların çıkarılacağı ve kalblerde olanların ortaya konulacağı bir zamanın geleceğini bilmez mi”

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ يَوۡمَئِذࣲ لَّخَبِيرُۢ ﴿١١﴾

İnne rabbehüm bihim yevmeizin le habir

“Doğrusu Rableri o gün onların her şeyinden haberdardır”