Tûr Sûresi

وَٱلطُّورِ ﴿١﴾

Vet tur

“Tura, yayılmış ince deri üzerine satır satır dizilmiş Kitap'a, mamur bir ev olan Kabe'ye, yükseltilmiş tavan gibi göğe, kaynayacak denize and olsun ki, Rabbinin azabı hiç şüphesiz gelecektir. Onu savacak yoktur”

وَكِتَٰبࣲ مَّسۡطُورࣲ‏ ﴿٢﴾

Ve kitabim mestur

“Tura, yayılmış ince deri üzerine satır satır dizilmiş Kitap'a, mamur bir ev olan Kabe'ye, yükseltilmiş tavan gibi göğe, kaynayacak denize and olsun ki, Rabbinin azabı hiç şüphesiz gelecektir. Onu savacak yoktur”

فِي رَقࣲّ مَّنشُورࣲ‏ ﴿٣﴾

Fi rakkım menşur

“Tura, yayılmış ince deri üzerine satır satır dizilmiş Kitap'a, mamur bir ev olan Kabe'ye, yükseltilmiş tavan gibi göğe, kaynayacak denize and olsun ki, Rabbinin azabı hiç şüphesiz gelecektir. Onu savacak yoktur”

وَٱلۡبَيۡتِ ٱلۡمَعۡمُورِ ﴿٤﴾

Vel beytil ma´mur

“Tura, yayılmış ince deri üzerine satır satır dizilmiş Kitap'a, mamur bir ev olan Kabe'ye, yükseltilmiş tavan gibi göğe, kaynayacak denize and olsun ki, Rabbinin azabı hiç şüphesiz gelecektir. Onu savacak yoktur”

وَٱلسَّقۡفِ ٱلۡمَرۡفُوعِ ﴿٥﴾

Ves sakfil merfu´

“Tura, yayılmış ince deri üzerine satır satır dizilmiş Kitap'a, mamur bir ev olan Kabe'ye, yükseltilmiş tavan gibi göğe, kaynayacak denize and olsun ki, Rabbinin azabı hiç şüphesiz gelecektir. Onu savacak yoktur”

وَٱلۡبَحۡرِ ٱلۡمَسۡجُورِ ﴿٦﴾

Vel bahril mescur

“Tura, yayılmış ince deri üzerine satır satır dizilmiş Kitap'a, mamur bir ev olan Kabe'ye, yükseltilmiş tavan gibi göğe, kaynayacak denize and olsun ki, Rabbinin azabı hiç şüphesiz gelecektir. Onu savacak yoktur”

إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَٰقِعࣱ‏ ﴿٧﴾

İnne azabe rabbike le vakı´

“Tura, yayılmış ince deri üzerine satır satır dizilmiş Kitap'a, mamur bir ev olan Kabe'ye, yükseltilmiş tavan gibi göğe, kaynayacak denize and olsun ki, Rabbinin azabı hiç şüphesiz gelecektir. Onu savacak yoktur”

مَّا لَهُۥ مِن دَافِعࣲ‏ ﴿٨﴾

Ma lehu min dafi´

“Tura, yayılmış ince deri üzerine satır satır dizilmiş Kitap'a, mamur bir ev olan Kabe'ye, yükseltilmiş tavan gibi göğe, kaynayacak denize and olsun ki, Rabbinin azabı hiç şüphesiz gelecektir. Onu savacak yoktur”

يَوۡمَ تَمُورُ ٱلسَّمَآءُ مَوۡرࣰ ا ﴿٩﴾

Yevme temurus semau mevra

“Göğün sarsıldıkça sarsılacağı, dağların yürüdükçe yürüyeceği gün; işte o gün, daldıkları yerde eğlenip oyalanarak kıyameti yalanlayanlara yazık olacak”

وَتَسِيرُ ٱلۡجِبَالُ سَيۡرࣰ ا ﴿١٠﴾

Ve tesirul cibalu seyra

“Göğün sarsıldıkça sarsılacağı, dağların yürüdükçe yürüyeceği gün; işte o gün, daldıkları yerde eğlenip oyalanarak kıyameti yalanlayanlara yazık olacak”

فَوَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ﴿١١﴾

Fe veyluy yevmeizil lil mukezzibin

“Göğün sarsıldıkça sarsılacağı, dağların yürüdükçe yürüyeceği gün; işte o gün, daldıkları yerde eğlenip oyalanarak kıyameti yalanlayanlara yazık olacak”

ٱلَّذِينَ هُمۡ فِي خَوۡضࣲ يَلۡعَبُونَ ﴿١٢﴾

Ellezine hum fi havdıy yel´abun

“Göğün sarsıldıkça sarsılacağı, dağların yürüdükçe yürüyeceği gün; işte o gün, daldıkları yerde eğlenip oyalanarak kıyameti yalanlayanlara yazık olacak”

يَوۡمَ يُدَعُّونَ إِلَىٰ نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا ﴿١٣﴾

Yevme yude´une ila nari cehenneme de´a

“Cehennem ateşine itildikçe itildikleri gün, onlara: "İşte yalanlayıp durduğunuz ateş budur”

هَٰذِهِ ٱلنَّارُ ٱلَّتِي كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ ﴿١٤﴾

Hazihin narulleti kuntum biha tukezzibun

“Cehennem ateşine itildikçe itildikleri gün, onlara: "İşte yalanlayıp durduğunuz ateş budur”

أَفَسِحۡرٌ هَٰذَآ أَمۡ أَنتُمۡ لَا تُبۡصِرُونَ ﴿١٥﴾

E fe sıhrun haza em entum la tubsırun

“Bu bir büyü müdür, yoksa hala görmez misiniz? Girin oraya, sabretseniz de sabretmeseniz de artık birdir; ancak işlediklerinizin karşılığını görüyorsunuz" denir”

ٱصۡلَوۡهَا فَٱصۡبِرُوٓاْ أَوۡ لَا تَصۡبِرُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡكُمۡۖ إِنَّمَا تُجۡزَوۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ﴿١٦﴾

Islavha fasbiru ev la tasbiru sevaun aleykum innema tüczevne ma kuntum ta´melun

“Bu bir büyü müdür, yoksa hala görmez misiniz? Girin oraya, sabretseniz de sabretmeseniz de artık birdir; ancak işlediklerinizin karşılığını görüyorsunuz" denir”

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتࣲ وَنَعِيمࣲ‏ ﴿١٧﴾

İnnel muttekıyne fi cennativ ve neıym

“Allah'a karşı gelmekten sakınanlar, şüphesiz, cennetlerde ve Rablerinin kendilerine verdikleriyle zevk duyarak nimetler içindedirler. Rableri onları cehennem azabından korumuştur”

فَٰكِهِينَ بِمَآ ءَاتَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡ وَوَقَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡ عَذَابَ ٱلۡجَحِيمِ ﴿١٨﴾

Fakihine bima atahum rabbuhum ve vekahum rabbuhum azabel cehıym

“Allah'a karşı gelmekten sakınanlar, şüphesiz, cennetlerde ve Rablerinin kendilerine verdikleriyle zevk duyarak nimetler içindedirler. Rableri onları cehennem azabından korumuştur”

كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ﴿١٩﴾

Kulu veşrabu heniem bima kuntam ta´melun

“Onlara şöyle denir: "İşlediklerinizden ötürü, dizi dizi tahtlara yaslanarak afiyetle yiyin için." Onlara, ceylan gözlü eşler veririz”

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ سُرُرࣲ مَّصۡفُوفَةࣲۖ وَزَوَّجۡنَٰهُم بِحُورٍ عِينࣲ‏ ﴿٢٠﴾

Muttekiine ala sururim masfufeh ve zevvecnahum bi hurin ıyn

“Onlara şöyle denir: "İşlediklerinizden ötürü, dizi dizi tahtlara yaslanarak afiyetle yiyin için." Onlara, ceylan gözlü eşler veririz”

وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَٱتَّبَعَتۡهُمۡ ذُرِّيَّتُهُم بِإِيمَٰنٍ أَلۡحَقۡنَا بِهِمۡ ذُرِّيَّتَهُمۡ وَمَآ أَلَتۡنَٰهُم مِّنۡ عَمَلِهِم مِّن شَيۡءࣲۚ كُلُّ ٱمۡرِيِٕۭ بِمَا كَسَبَ رَهِينࣱ‏ ﴿٢١﴾

Vellezine amenu vettebeathum zurriyyetuhum bi imanim elhakna bihim zurriyyetehum ve ma eletnahum min amelihim min şey´ kullumriim bima kesebe rahin

“İnanan, soyları da inançta kendilerine uyan kimselere soylarını da katarız. Onların işlediklerinden hiçbir şey eksiltmeyiz. Herkes kazancına bağlıdır”

وَأَمۡدَدۡنَٰهُم بِفَٰكِهَةࣲ وَلَحۡمࣲ مِّمَّا يَشۡتَهُونَ ﴿٢٢﴾

Ve emdednahum bi fakihetiv ve lahmim mimma yeştehun

“Cennette olanlara diledikleri meyve ve etten bol bol veririz”

يَتَنَٰزَعُونَ فِيهَا كَأۡسࣰ ا لَّا لَغۡوࣱ فِيهَا وَلَا تَأۡثِيمࣱ‏ ﴿٢٣﴾

Yetenazeune fiha ke´sel la lağvun fiha ve la te´sim

“Orada kadeh tokuştururlar; fakat bunda ne bir saçmalama, ne de bir günaha girme vardır”

۞وَيَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ غِلۡمَانࣱ لَّهُمۡ كَأَنَّهُمۡ لُؤۡلُؤࣱ مَّكۡنُونࣱ‏ ﴿٢٤﴾

Ve yetufu aleyhim ğılmanil lehum keennehum lu´luum meknun

“Sedefteki inciler gibi olan gençler yanlarında dolaşırlar”

وَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضࣲ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٢٥﴾

Ve akbele ba´duhum ala ba´dıy yetesaelun

“Birbirlerine dönüp soruşurlar”

قَالُوٓاْ إِنَّا كُنَّا قَبۡلُ فِيٓ أَهۡلِنَا مُشۡفِقِينَ ﴿٢٦﴾

Kalu inna kunna kablu fi ehlina muşkikıyn

“Doğrusu bundan önce ailemizin yanında bile korku içindeydik; Allah lütfedip bizi kavurucu azabdan korudu; doğrusu bundan önce de O'na yalvarıyorduk; şüphesiz O, iyilik yapandır, acıyandır" derler”

فَمَنَّ ٱللَّهُ عَلَيۡنَا وَوَقَىٰنَا عَذَابَ ٱلسَّمُومِ ﴿٢٧﴾

Fe mennellahu aleyna ve vekana azabes semum

“Doğrusu bundan önce ailemizin yanında bile korku içindeydik; Allah lütfedip bizi kavurucu azabdan korudu; doğrusu bundan önce de O'na yalvarıyorduk; şüphesiz O, iyilik yapandır, acıyandır" derler”

إِنَّا كُنَّا مِن قَبۡلُ نَدۡعُوهُۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡبَرُّ ٱلرَّحِيمُ ﴿٢٨﴾

İnna kunna min kablu ned´uh innehu huvel berrur rahıym

“Doğrusu bundan önce ailemizin yanında bile korku içindeydik; Allah lütfedip bizi kavurucu azabdan korudu; doğrusu bundan önce de O'na yalvarıyorduk; şüphesiz O, iyilik yapandır, acıyandır" derler”

فَذَكِّرۡ فَمَآ أَنتَ بِنِعۡمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنࣲ وَلَا مَجۡنُونٍ ﴿٢٩﴾

Fe zekkir fema ente bi nı´meti rabbike bi kahiniv ve la mecnun

“Öğüt ver; Rabbinin nimetiyle sen, ne kahinsin ne de delisin”

أَمۡ يَقُولُونَ شَاعِرࣱ نَّتَرَبَّصُ بِهِۦ رَيۡبَ ٱلۡمَنُونِ ﴿٣٠﴾

Em yekulune şaırun neterabbesu bihi raybel menun

“Yoksa senin için şöyle mi derler: "Şairdir, zamanın onun aleyhine dönmesini gözlüyoruz”

قُلۡ تَرَبَّصُواْ فَإِنِّي مَعَكُم مِّنَ ٱلۡمُتَرَبِّصِينَ ﴿٣١﴾

Kul terabbesu fe inni meakum minel muterabbisıyn

“De ki: "Gözleyin, doğrusu ben de sizinle beraber gözlemekteyim”

أَمۡ تَأۡمُرُهُمۡ أَحۡلَٰمُهُم بِهَٰذَآۚ أَمۡ هُمۡ قَوۡمࣱ طَاغُونَ ﴿٣٢﴾

Em te´muruhum ahlamuhum bihaza em hum kavmun tağun

“Bunu onlara akılları mı buyuruyor? Yoksa onlar azgın bir millet midirler”

أَمۡ يَقُولُونَ تَقَوَّلَهُۥۚ بَل لَّا يُؤۡمِنُونَ ﴿٣٣﴾

Em yekulune tekavveleh bel la yu´minun

“Yahut: "Onu kendi uydurdu" diyorlar öyle mi? Hayır, inanmıyorlar”

فَلۡيَأۡتُواْ بِحَدِيثࣲ مِّثۡلِهِۦٓ إِن كَانُواْ صَٰدِقِينَ ﴿٣٤﴾

Felye´tu bi hadisim mislihi in kanu sadikıyn

“Eğer iddialarında samimi iseler Kuran'ın benzeri bir söz meydana getirsinler”

أَمۡ خُلِقُواْ مِنۡ غَيۡرِ شَيۡءٍ أَمۡ هُمُ ٱلۡخَٰلِقُونَ ﴿٣٥﴾

Em huliku min ğayri şey´in em humul halikun

“Onlar, yaratan olmaksızın mı yaratıldılar yoksa yaratanlar kendileri midir”

أَمۡ خَلَقُواْ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَۚ بَل لَّا يُوقِنُونَ ﴿٣٦﴾

Em halekus semavati vel ard bel la yukınun

“Yoksa gökleri ve yeri kendileri mi yarattılar? Hayır, Allah'a kesin olarak inanmıyorlar”

أَمۡ عِندَهُمۡ خَزَآئِنُ رَبِّكَ أَمۡ هُمُ ٱلۡمُصَۜيۡطِرُونَ ﴿٣٧﴾

Em ındehum hazainu rabbike em humul musaytırun

“Yoksa Rabbinin hazineleri onların yanında mıdır? Yoksa onlar mı işe hakimdirler”

أَمۡ لَهُمۡ سُلَّمࣱ يَسۡتَمِعُونَ فِيهِۖ فَلۡيَأۡتِ مُسۡتَمِعُهُم بِسُلۡطَٰنࣲ مُّبِينٍ ﴿٣٨﴾

Em lehum sullemuy yestemiune fih felyeti mustemiuhum bi sultanim mubin

“Yoksa, üzerine çıkıp vahiy dinledikleri bir merdivenleri mi var? Öyleyse, dinleyenleri açık bir delil getirsin”

أَمۡ لَهُ ٱلۡبَنَٰتُ وَلَكُمُ ٱلۡبَنُونَ ﴿٣٩﴾

Em lehul benatu ve lekumul benun

“Demek kızlar Allah'ın, oğullar sizin öyle mi”

أَمۡ تَسۡـَٔلُهُمۡ أَجۡرࣰ ا فَهُم مِّن مَّغۡرَمࣲ مُّثۡقَلُونَ ﴿٤٠﴾

Em tes´eluhum ecran fe hum mim mağramim muskalun

“Yahut sen onlardan bir ücret istiyorsun da onlar ağır bir borç altında mı kalıyorlar”

أَمۡ عِندَهُمُ ٱلۡغَيۡبُ فَهُمۡ يَكۡتُبُونَ ﴿٤١﴾

Em ındehumul ğaybu fe hum yektubun

“Veya, görülmeyeni bilmek kendilerine aittir de, onlar mı yazıyorlar”

أَمۡ يُرِيدُونَ كَيۡدࣰ اۖ فَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ هُمُ ٱلۡمَكِيدُونَ ﴿٤٢﴾

Em yuridune keyda fellezine keferu humul mekidun

“Yoksa bir tuzak mı kurmak istiyorlar? Ama o tuzağa yakalanacak olanlar inkar edenlerdir”

أَمۡ لَهُمۡ إِلَٰهٌ غَيۡرُ ٱللَّهِۚ سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يُشۡرِكُونَ ﴿٤٣﴾

Em lehum ilahun ğayrullah subhanellahi amma yuşrikun

“Yoksa Allah'tan başka bir tanrıları mı vardır? Allah, onların ortak koşmalarından münezzehtir”

وَإِن يَرَوۡاْ كِسۡفࣰ ا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ سَاقِطࣰ ا يَقُولُواْ سَحَابࣱ مَّرۡكُومࣱ‏ ﴿٤٤﴾

Ve iy yerav kisfem mines semai sakıtay yekulu sehabum merkum

“Gökten azap olarak düşen bir parça görseler: "Bulut kümesidir" derler”

فَذَرۡهُمۡ حَتَّىٰ يُلَٰقُواْ يَوۡمَهُمُ ٱلَّذِي فِيهِ يُصۡعَقُونَ ﴿٤٥﴾

Fe zerhum hatta yulaku yevmehumullezi fihi yus´akun

“Çarpılacakları güne erişmelerine kadar onları bırak”

يَوۡمَ لَا يُغۡنِي عَنۡهُمۡ كَيۡدُهُمۡ شَيۡـࣰٔ ا وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ ﴿٤٦﴾

Yevme la yuğni anhum keyduhum şey´ev ve la hum yunsarun

“O gün, düzenleri kendilerine bir fayda vermez; yardım da görmezler”

وَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ عَذَابࣰ ا دُونَ ذَٰلِكَ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ ﴿٤٧﴾

Ve inne fillezine zalemu azaben dune zalike ve lakinne ekserahum la ya´lemun

“Zulmedenlere, şüphesiz, bundan başka da azap vardır; fakat onların çoğu bilmezler”

وَٱصۡبِرۡ لِحُكۡمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعۡيُنِنَاۖ وَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ ﴿٤٨﴾

Vasbir li hukmi rabbike fe inneke bi a´yunina ve sebbıh bi hamdi rabbike hıyne tekum

“Rabbinin hükmü yerine gelinceye kadar sabret; doğrusu sen, Bizim nezaretimiz altındasın; kalkarken Rabbini överek tesbih et”

وَمِنَ ٱلَّيۡلِ فَسَبِّحۡهُ وَإِدۡبَٰرَ ٱلنُّجُومِ ﴿٤٩﴾

Ve minel leyli fesebbıhhu ve idbaran nucum

“Geceleyin ve yıldızlar kaybolurken de O'nu tesbih et”