Duhâ Sûresi

وَٱلضُّحَىٰ ﴿١﴾

Vedduha

“Kuşluk vaktine and olsun”

وَٱلَّيۡلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿٢﴾

Velleyli iza seca

“Sükun erdiği zaman geceye and olsun ki”

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿٣﴾

Ma vedde´ake rabbüke ve ma kala

“Rabbin seni ne bıraktı ve ne de sana darıldı”

وَلَلۡأٓخِرَةُ خَيۡرࣱ لَّكَ مِنَ ٱلۡأُولَىٰ ﴿٤﴾

Ve lel´ahıretü hayrün leke minel´ula

“Doğrusu ahiret senin için dünyadan daha hayırlıdır”

وَلَسَوۡفَ يُعۡطِيكَ رَبُّكَ فَتَرۡضَىٰٓ ﴿٥﴾

Ve lesevfe yu´tıyke rabbüke feterda

“Rabbin şüphesiz sana verecek ve sen de hoşnut olacaksın”

أَلَمۡ يَجِدۡكَ يَتِيمࣰ ا فَـَٔاوَىٰ ﴿٦﴾

Elem yecidke yetiymen feava

“Seni öksüz bulup da barındırmadı mı”

وَوَجَدَكَ ضَآلࣰّ ا فَهَدَىٰ ﴿٧﴾

Ve vecedeke dallen feheda

“Seni şaşırmış bulup, doğru yola eriştirmedi mi”

وَوَجَدَكَ عَآئِلࣰ ا فَأَغۡنَىٰ ﴿٨﴾

Ve vecedeke ´ailen feağna

“Seni fakir bulup zenginleştirmedi mi”

فَأَمَّا ٱلۡيَتِيمَ فَلَا تَقۡهَرۡ ﴿٩﴾

Femmel yetiyme fela takher

“Öyleyse sakın öksüze kötü muamele etme”

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنۡهَرۡ ﴿١٠﴾

Ve emmessaile fela tenher

“Ve sakın bir şey isteyeni azarlama”

وَأَمَّا بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثۡ ﴿١١﴾

Ve emma binı´meti rabbike fehaddis

“Yalnızca Rabbinin nimetini anlat”